Sırasına oturmuş ve etrafı şaşkın bakışlarla izliyordu. Hangi yöne baksa oradaki kişi hemen başını çeviriyordu. Bakışlar hiç hoş değildi, çaresiz ve düşünceli şekilde öğretmeni dinlemeye çalıştı. Neden böyle yaptıklarına anlam veremiyordu. Teneffüse çıktığında da durum değişmedi, adeta herkes kendisinden kaçıyor ve bir nevi tecrit uyguluyorlardı. Duruma çok üzülse de yapabileceği bir şey yoktu, Zira hiç kimseyi tanımıyordu.

Derken dersler bitmiş ve okuldan çıkış saati gelmişti. Aşırı keyifsiz ve yapayalnız olarak otobüs durağının yolunu tuttu. O yıllarda iki ilçe arasında sadece bir yarım otobüs vardı ve onunda saatleri belliydi. İşe Yetişmesi için hiç vakit geçirmeden ve hızlıca otobüse gitmesi gerekiyordu. Ayrıca ne kadar erken giderse otobüse binme olasılığı o kadar yüksekti.

Otobüse dalgın şekilde bindi. Öğrenciler bindikçe çok kalabalık oluyor ve deyim yerindeyse üst üste biniyorlardı. Bir tepki sesi geldi aniden (Dikkat etsene). Dönüp baktığında zayıf güzel bir kızdı tepkiyi veren. O kalabalıkta sıkışırken kızın ayağına basmıştı. Özür diledi mahcup şekilde ve önüne döndü. Yolculuk sırasında dalıp gitti, aklında güzel gözlü vardı, acaba nasıldı ve ne yapıyordu uzaklarda…

Şoförün, son durak sözüyle kendine geldi. Dalmış ve inmesi gereken durağı kaçırmış son durağa kadargelmişti. Eve gitmeye kalkışsa işe geç kalacaktı. Son durak işyerine yürüme mesafesindeydi. Yapacak bir şey yoktu ve direk okuldan geldiği haliyle işyerine geçti. Patron Sedat bey, neden böyle geldiğini sorunca, daldığını ve eve gidip gelse geç kalacağını o nedenle direk işe böyle geldiğini söyledi. İşine olan hassasiyeti Sedat beyin hoşuna gitmişti. Bir komi önlüğü ayarlayıp işe başlamasını söyledi.

Bensiz adam her zamanki çalışkanlığıyla işe koyulmuş ve çok seri hareket ediyordu. İşler sakinleyince mutfak tarafına geçti ve telefon açmak istediğini söyledi. Jeton alıp Güzel gözlüyü aradı ama ulaşamadı. Merak etsede mecburen dönüp işine devam etti. İşyeri alkol satışı yapan ve sahilde yer alan cafe tarzı bir yerdi. Akşam servisi daha yoğundu. Bu arada abisi kendisini merak etmiş ve işyerini aramış bensiz adamın çalıştığının bilgisini alınca rahatlamıştı.

Akşam olmuş, tüm masalar dolmuş ve inanılmaz bir iş temposu başlamıştı. İçkili yer olduğu için insanların garip davranışları bensiz adamı şaşırtıyordu. Koca koca insanlar, giyimi kuşamı yerinde baylar ve bayanlar görüntülerine yakışmayan hareketlerde bulunuyor ve absürük kelimeler kullanıyorlardı. Durumu tuhaf karşılasa da alkolden olduğunun farkındaydı. Gece 2 olmuş ve iş bitmişti. Eve gidecek araç yoktu. Patronu Sedat bey, bu gece arabayla kendisini bırakacağını ancak işe gidip gelme işine bir çözüm bulması gerektiğini söyledi.

Bensiz adam eve geldiğinde yengesi onu bekliyordu. Yorgun ve terliydi. Hemen duşunu aldı kıyafetini değiştirip uykuya daldı, Zira 3-4 saat uyuyacak ve kalkıp okula gidecekti. Yenge erkenden kalkmış ve bensiz adama kahvaltıyı hazırlamıştı. Hızlıca azda olsa kahvaltı yapan bensiz adam, kitaplarını hazırlayarak koşar adım otobüs durağına gitti. Duraktan biri günaydın dedi, kafayı kaldırıp baktığında dünkü ayağına baktığı kızdı kendisine seslenen. Oda çekinerek günaydın dedi ve önü baktı. Otobüs geldi ve diğer ilçedeki okulun yolunu tuttu. Sınıfa girdiğinde değişik bir durum yoktu, aynı şekilde sırave çevresi boş, bakışlar ve tavırlarda aynıydı. Bir süre okul ve iş durumu aynı rutinde devam etti.

Yeni bir hafta, Sınıfa geldiğinde bu defa yüksek sesle kendisine bakmadan laf sokmalar başladı. Geldiği bölgede yasa dışı sol örgütler o dönemde eylemler yaptığı için, örgüt liderlerinin ismi kullanılarak …. Yeğeni gibi direk kendisine olmasada dolaylı şekilde laf sokuyordu sınıfın neredeyse tamamı. Kıyafetine, saçına herşeyine laf edip, aralarında ve bensiz adamında duyacağı şekilde konuşuyorlardı. Bensiz adam bu duruma çok üzülüyor ve ne yapacağını bilemiyordu…

Devam edecek…
Selam ve Dua ile